ضمایر شخصی

شکل فاعلی      /      شکل مفعولی
مفرد
اول شخصikmij - me
دوم شخص (خودمانی)jij - jejou - je
دوم شخص (خطاب محترمانه)uu
سوم شخص - مذکر hij - he - iehem
سوم شخص - مونثzij - zehaar
سوم شخص - خنثیhethet
جمع
اول شخصwij - weons
دوم شخص (خودمانی)julliejullie
دوم شخص (خطاب محترمانه)uu
سوم شخصzij - zehun, hen, ze



مثال:
  • Ik kom naar jou.
  • Jij ziet hem.
  • Hij houdt van haar.

  • Wij vergeten jullie.
  • Jullie onthuoden ons.
  • Zij luistert naar hen.
  • Ik geef hun een lesje.
  • Ik geef de koekjes aan hen.
  • Het werkt even niet.

ضمایری که دو شکل دارند، شکل اصلی آنها، مثلا jij، در هنگام تاکید استفاده میشود و در غیر اینصورت، شکل ساده، مثلا je، به کار میرود. در سوم شخص جمع، hen و hun حالت تاکیدی و ze حالت ساده است. مثال: 
  • Je kunt het. تو میتونی. تاکید وجود ندارد. بیشتر منظور توانستن است.
  • Jij kunt het. «تو» میتونی. تاکید روی «تو» است. میتواند این مفهوم را القا کند که دیگران نمی‌توانند.

تفاوت u و jij

در زبان هلندی بسیار رایج است که افراد همدیگر را به طور خودمانی یعنی با jij خطاب می‌کنند. در هنگام صحبت با افراد مسن قطعا باید از u استفاده کرد. در خطاب سایر افراد ناشناس می‌توان بسته به موقعیت از u یا jij استفاده کرد. مثلا در مکالمه کاری با یک مشتری بهتر است از u استفاده شود. در صورتیکه مطمئن نیستید بهتر است از خطاب محترمانه u استفاده کنید و سپس در ادامه می‌توانید بپرسید که آیا اشکالی ندارد از jij استفاده کنید: Mag ik jij zeggen? k
همچنین فعل tutoyeren به همین مفهوم است:‌ Mag ik tutoyeren? k 
در زبان فرانسوی tu و toi معادل jij و jou در زبان هلندی هستند و برای خطاب خودمانی به کار می‌روند و فعل tutoyeren به معنی استفاده از tu و toi (یعنی خطاب خودمانی) است. 

Reacties